Aşkımın közü sonunda sönmüştü. Söndüren, geçen zaman mıydı yoksa geçirilen zaman boyunca benim yaşadıklarım mı ve ya yaşattıkların mı? Ayırt edememiştim... Filmimin son karesinde yine benim hüzünüm vardı.Her zaman olmuyor muyud? Evet, seninle olmuyordu ve ben buna artık alışmıştım. Yanımda olduğun günlerde bile sensizliği yaşıyordum.senin için içimdeki beni harcamıştım.Daha da sana yaranamamıştım.Sen benimle farklı, bensizken farklı düşünüyordun beni.Farklı olabilir miydik? Evet, seni değiştirecek tek bir şey yapabilseydim olabilirdik.Sen hep kararlıydın.Bense karamsar.Karamsar olmamın sebebi zaten bana yaşattıkların değil miydi?Kaç kere beni affet diye geldin ki bana?HİÇ! Sen hep başkaları için ve ya kendin sorunların için geldin.Seni bu durumda sevmem biraz abes kaçar.Bana verdiğin sözlerin haddi hesabi yokken bir başkası için sevmemeye yemin etmek...
"Bir insanın aldatıldığı zaman ki durumunu" bilirmisin? Ben çok iyi bilirim. Ve sen bana aldatıldığın için gelip, benden akıl istiyorsun.Sence normal...
Neyse oldu, bitti, gitti. Kapanmayacak diye düşündüğüm sayfa yandı kül oldu geri kalan yine kendime verdiğim senden kalan zararlar.Senin anlayamayacağın konular.
Sanırım, sana sevgimi kendi içimde abartmışım!Sanada iğne batırıldığında kan akacağını unutmuşum.Seninde benim gibi bir insan olduğunu unutmuşum. Seninde aynı benim gibi yaratıldığını unutmuşum.Seninde benim gibi bir gün ona gideceğini unutmuşum.Ben beni unutmuşum...
Biz Fanî'ymişiz.Bizim aşkımız geçiciymiş.Sadece göstermelikmiş,sınırlıymış...Ama o var ki! O bizi yaratan, kusursuz, ebedi varlık.Asıl ben O'na aşıkmışım.Benim aşkım O'naynış.Sen sadece benim aşkımı anlayabilmem için bana arkadaş olmuşsun.Bizi yaratanda O, kendisine bağlayanda, bize gücü kuvveti verende O, kalbimizin atmasını asğlayanda O, bana beni verende O.Onun verdiği benliği sana kullanmam haram.Onun verdiği beni senin uğruna öldürmem haram.Onun verdiği benlikle sana aşık olmam haram.Ben benim'im.Ben Onunum...
